Edi mieszka gdzieś obok nas. Mijamy go codziennie, kiedy jedziemy do pracy, szkoły, do kina, do znajomych [...]
„Edi" Piotra Trzaskalskiego zdobył laury na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Clevland w Ameryce.
25 listopada, godz. 19.00
Wstęp wolny
Edi mieszka gdzieś obok nas. Mijamy go codziennie, kiedy jedziemy do pracy, szkoły, do kina, do znajomych. Widzimy jak pcha swój wózek wypełniony tym, co kiedyś było dla nas cenne, a dziś się tego pozbyliśmy. On wie, co z tym można jeszcze zrobić. Jego życie wydaje się nam mało skomplikowane i może dla tego on świetnie zna podstawowe prawdy o życiu - co to jest przyjaźń, uczciwość, miłość, możliwość polegania na kimś drugim, dawanie komuś szczęścia. Gdy patrzymy na film o Edim, zaczynamy rozumieć, co tak naprawdę jest dla nas samych najważniejsze. I to, co znajdziemy w tym filmie dla siebie, jest jego prawdziwą wartością.
Edi i Jureczek zarabiają na życie, zbierając na ulicach i śmietnikach dużego miasta złom. Mieszkają razem w starej, zrujnowanej fabryce. Część zarobionych na złomie pieniędzy przepijają w knajpie, którą odwiedzają również inni zbieracze złomu. Pewnego dnia jeden ze zbieraczy zostaje w barze śmiertelnie pobity przez dwóch braci, egzekwujących w ten sposób "haracz" za rozprowadzany wśród złomiarzy alkohol. Kilka dni później bracia składają nietypową propozycję Ediemu - znając pasję złomiarza - czytanie znalezionych na śmietniku książek - chcą, aby pomógł w nauce ich 17-letniej siostrze - "Księżniczce", którą po śmierci rodziców wychowują sami. Wkrótce potem okazuje się, że Księżniczka jest w ciąży, a Edi niesłusznie zostaje oskarżony o gwałt. Zostaje za to brutalnie ukarany. Bez słowa sprzeciwu przyjmuje swój los, biorąc na wychowanie dziecko dziewczyny... "(...)
Znam jeden z łódzkich składów złomu. Codziennie rano pojawiają się tam złomiarze, kompletnie nieprzytomni, upici. Nie chcieliśmy pokazać tylko tego, że zbierają złom i piją. Przypomniałem sobie wtedy pewien dialog buddyjski, którego bohater - mędrzec - został oskarżony przez młodą dziewczynę o to, że jest ojcem jej dziecka. Bez cienia sprzeciwu przyjął nad nim opiekę." (Piotr Trzaskalski, reżyser filmu).
Piotr Trzaskalski w 1992 roku ukończył Wydział Reżyserii Filmowej i Telewizyjnej na PWSFTViT w Łodzi. Od 1992 pracuje jako niezależny twórca głównie dla telewizji; autor i współautor programów o sztuce, teledysków i filmów dokumentalnych (m.in. "Roman Kramsztyk - powrót", "Katalog", "Candid Camera zapis cenzurowany", "Inny teatr", "Malowanki Franka Firanki"); reżyser widowisk telewizyjnych (m.in. "Walizka", 1998, która otrzymała nagrodę na festiwalu telewizyjnym w Plovdiv, nagrodę Prezesa Zarządu TVP Roberta Kwiatkowskiego, widowisko zakwalifikowano na przegląd filmów polskich w Toronto).
Scenariusz: Piotr Trzaskalski, Wojciech Lepianka, reżyseria: Piotr Trzaskalski, zdjęcia: Krzysztof Ptak, muzyka: Wojciech Lemański, scenografia: Wojciech Żogała, obsada: Henryk Gołębiewski (Edi), Jacek Braciak (Jureczek), Ola Kisio, Dominik Bąk, Jacek Lenartowicz, Grzegorz Stelmaszewski, Maria Maj, producent: Piotr Dzięcioł, dystrybucja: SPI International Polska. Czas trwania: 100 min.
